ارزش و اهمّیّت « کنایه» در زبان فارسی
در این سخن که برگرفته از مقاله ( کنایه نقاشی زبان )است ، به تعریف کنایه و بیان ویژگی ها ی آن می پردازیم .
« کنایه هم سنگ استعاره و تمثیل و یکی از برجسته ترین ترفندهای زیبایی آفرینی در شعر است و سخن را تا حدّ تصویر اعتلا می دهد . » مثلاً اگر بگوییم « گدایی مکن » این سخن تنها مفهومی را ابلاغ می کند و فاقد هر گونه زیبایی است . اما وقتی خاقانی می گوید : « دست کفچه مکن پیش فلک » ، « دست کفچه کردن » صورت تصویری گدایی است . برخی گفته اند : « کنایه آوردن لازم است و ارادۀ ملزوم با جواز ارادۀ لازم » در حالی که در کنایه لازم و ملزومی در کار نیست .مثلا وقتی می گوییم « من از تو یک پیراهن بیش تر پاره کرده ام » غرض این است که تجربه ام از تو بیش تر است . « یک پیراهن بیش تر پاره کردن » نه لازمۀ تجربۀ بیش تر داشتن است نه ملزوم آن بلکه ملازم آن است . پس در کنایه ، به جای آوردن یک معنی ، ملازم یا یکی از برجسته ترین ملازم های آن را می آوریم .
فرق کنایه و مجاز ...
